fbpx

Sandra Vets

Welkom Mel!

Hamley Books kondigt vandaag met veel plezier de samenwerking aan met auteur Mel Hartman, een zeer talentvolle dame die haar sporen al verdiend heeft in de schrijverswereld. Mel mocht op zeer veel interesse rekenen voor haar nieuwe manuscript, maar ze koos met hart en ziel voor Hamley Books.

Haar Young Adult Urban Fantasy “Als Doden Dromen” zal in mei 2020 bij Hamley verschijnen. Wij kijken er ontzettend naar uit om dit geweldige boek met dezelfde inzet te mogen uitbrengen!

Welkom aan boord, Mel!

Mel Hartman - Hamley Books
Mel Hartman – Hamley Books

Welkom Belinda!

Hamley Books is heel blij om de samenwerking met thrillerauteur Belinda Aebi te mogen aankondigen!

Voor thrillerlezers hoeft deze naam wellicht geen verdere uitleg. Belinda is al jaren een gevestigde naam in het schrijverslandschap, met succesvolle boeken zoals Comeback, Ademnood, Troebel Water en nog vele anderen op haar palmares.

Belinda Aebi woont met haar man in Temse aan de oever van de Schelde. Het water en de stilte inspireren haar. Ze werkte bijna dertig jaar in de commerciële sector en kreeg de schrijfmicrobe te pakken tijdens het werken aan de biografie van haar vader.

Het liefst van al geniet Belinda van alleen zijn en duikt ze weg in haar eigen wereldje, haar schrijfcocon, waarin personages met problemen worstelen, er conflicten ontstaan en uit de hand gelopen emoties rare dingen met een mens doen. Haar drie kinderen en vijf kleinkinderen zijn het allerbelangrijkst en zitten verankerd in haar hart.

In 2010 verscheen Belinda’s eerste misdaadroman. Momenteel werkt ze aan nummer twaalf die in het voorjaar van 2020 bij Hamley Books zal verschijnen met als titel ‘Het Dorp.’

Meer info en een uitgebreide biografie vind je terug op www.hamleybooks.be/belinda-aebi. Welkom, Belinda!

Belinda Aebi - Hamley Books
Foto met dank aan Katty De Bruyn

Welkom Petra!

Hamley Books kondigt met veel trots de samenwerking aan met auteur Petra Doom, de auteur van de Overstekers-reeks.

Petra debuteerde met Een kracht ontwaakt, dat werd genomineerd voor de Hebban SF & Fantasy Award van 2018.

Als kind was ze al een verwoede boekenwurm, die ook Romeinse en Griekse mythen en sagen verslond. De avonturen van goden en stervelingen waren de proloog op haar latere liefde voor fantasy. Petra’s favoriete genre verruimt volgens haar je blik op het vertrouwde.

Ze studeerde kunst- en cultuurwetenschappen, geboeid door hoe mensen samenleven: hoe ze zich uitdrukken, wat ze geloven over goed en kwaad, welke verhalen ze elkaar vertellen, en hoe dat hun werkelijkheid beïnvloedt. Ze verdiepte zich ook in de symbolen en archetypen in sprookjes en verzorgde daarover een reeks workshops.

Schrijven is voor Petra een vanzelfsprekend vervolg op lezen. Ze laat zich leiden door de personages in haar verhalen: hun stille angsten, grote geheimen, kleine kantjes, verborgen verlangens en onverwachte overwinningen. Spanning, humor, een vleugje romantiek en een dosis mysterie zijn daarbij voor haar onmisbaar.

In 2015 werkte Petra mee aan de teksten voor de cd Juicy Little Bramble van de groep Tarhan. ‘Jij hebt allemaal verhaaltjes in je hoofd’, zei de zangeres toen nog. Niet veel later zouden die uitgroeien tot Overstekers, een reeks waarin al twee delen verschenen: Een kracht ontwaakt (2017) en De schaduw van de sha (2018), die beiden uitkwamen bij onze samenwerkingspartner Uitgeverij Lannoo.

Deel drie van Overstekers zal dus in 2020 bij Hamley Books verschijnen. In totaal zijn er vijf delen gepland, waarvan ook delen vier en vijf bij ons een thuis zullen vinden. Meer info over Petra vind je hier http://hamleybooks.be/petra-doom/

Petra Doom Hamley Books

Auteur zijn … hoe werkt dat nou? Blogbericht door Rani

Je zit achter je computer en hamert ingespannen op de toetsen. Soms stop je even, overloop je wat er net uit je chaotische geest is ontsprongen, om dan weer verder te gaan met het vullen van die eindeloze witte pagina’s.

Dat was mijn idee van het ‘auteur-zijn’, maar niets is minder waar…

Toen ik mijn contract vastlegde bij uitgeverij Hamley Books ging er een hele nieuwe wereld voor me open. Plots kwam ik in een enthousiaste groep meiden terecht die zich stuk voor stuk trotse auteurs mochten noemen!

Auteur zijn gaat namelijk niet enkel over schrijven. Mijn eerste maand als nieuw lid in deze uitgeverij had veel te maken met praten, lachen en elkaar beter leren kennen. Ik kreeg de tijd om mijn manuscript samen te overlopen en de planning op te maken (en wat is dat spannend!). Er werden deadlines vastgelegd, nog wat aan die datums gesleuteld en dromen werden uitgeschreven in echte plannen. Al snel volgde er een officiële aankondiging op sociale media – wat héél erg spannend was – en werd ik gelukkig met open armen ontvangen in de wereld van de Hamley Books-lezers!

Nu is het voor mij tijd om mijn eerste versie opnieuw te sturen naar de uitgever en dan kan het echte werk beginnen! Dat wordt natuurlijk schrijven, herschrijven, zuchten en steunen en misschien ook wel wat vloeken, maar ik heb een heel sterke, lieve en behulpzame uitgeverij achter me staan. Ik kan vooral niet wachten om jullie updates te geven over mijn ervaringen als kersverse auteur – stapje voor stapje, want zo hoort dat!

Rani De Vadder

Welkom Latoya!

Hamley Books kondigt met veel plezier de samenwerking met auteur Latoya Morris aan!

De Nederlandse Latoya Morris – ook wel bekend als auteur Latoya Moirae – is geboren en getogen in Sittard. Op haar 21ste verhuisde ze naar Den Haag. Met haar Limburgse en Duitse roots kent ze alles over lekker eten, gezelligheid en gastvrijheid.

Latoya werkt als vertaler Engels en Duits bij een vertaalbureau, maar heeft daarnaast ook veel tijd voor haar hobby’s, waarvan schrijven de grootste is. Daarnaast houdt ze ook van lezen, zingen, gitaar en keyboard spelen, koken, bakken, tekenen en schilderen. Ze heeft twee katten genaamd Ghibli en Daigho. Ook sport behoort tot haar interesses. Verre reizen doet ze graag met haar man André.

Latoya’s auteurscarrière begon met het winnen van een schrijfwedstrijd in 2009, waardoor haar eerste boek “Yougian: Het nest van de Harpij” gepubliceerd werd onder het pseudoniem Latoya Moirae. 
In 2012 nam Uitgeverij Zilverspoor deze titel over. Zij publiceerden vervolgens deel 2 “Het glazen paleis en deel 3 “Het vergeten rijk” uit dezelfde reeks. Onder hetzelfde pseudoniem verschenen ook nog de boeken De Slang in het Paradijs, Caelian en Indigo bij andere uitgeverijen.

Latoya zal voortaan verder gaan als Latoya Morris. Ze tekende een contract bij Hamley Books om in het voorjaar van 2020 haar fantasy Young Adult ‘Gebroken Adem’ uit te brengen, het begin van een nieuwe, langdurige samenwerking.
Meer info over Latoya vind je hier: https://hamleybooks.be/latoya-morris

Pardon? Een nieuwe blog door Lara Reims

“Pardon?”

Voor de liefde Frans leren is een ding. Naar Frankrijk verhuizen omdat de Fransman na tien jaar in Amsterdam uitgekeken was op de Hollandse weilanden en behoefte had aan reliëf, is twee. Maar als je dan op een warme zondagochtend nietsvermoedend aan je croissantje zit en Meneer vraagt hoe je het zou vinden om weer eens naar een ander land te gaan, terwijl je net bent geland aan de voet van de Eiffeltoren na een paar jaar in Lille, trek je toch onwillekeurig een wenkbrauw op.
‘Waarheen dan?’ vraag je, eigenlijk al wetend dat je hier weleens met een voldongen feit geconfronteerd zou kunnen worden.
‘Bucharest.’ De volgende hap croissant blijft hangen tussen oorsprong en bestemming.
‘Gezondheid?’ zeg je hoopvol, terwijl je hem een tissue aanbiedt. Hij lacht vriendelijk.
‘Roemenië!’ zegt hij op een toon alsof hij je een weekendje Parijs aanbiedt. Maar daar was je al.

Een verhaal volgt over kansen en avontuur en een mooie Franse school voor de spruit, en een vliegveld vlakbij en net zover van Brussel en Amsterdam als nu, en over vooruitgang. Maar ik ruik kool.
‘Dus ze kunnen niemand anders vinden?’ Hij knikt. En praat verder over de klus waar hij zin in heeft, en over hoe handig het is dat ik freelancer ben, enzovoort.
‘Ja, doppert, ik ben freelancer omdat jij om de haverklap naar een andere plek wordt gestuurd.’ Denk ik, maar hoef ik niet te zeggen. Want hij weet het wel. En dat ik mee ga weet hij ook. Omdat ik het, ondanks het gedoe, ook wel weer leuk vind. En omdat ik toch altijd liever de nadelen van een nieuw avontuur ervaar, dan dat ik me afvraag hoe de dingen hadden kunnen zijn als ik wel gesprongen was. En, dat is misschien nog wel het belangrijkste, omdat Dracula er vandaan komt. Daar ga ik mijn tanden maar eens inzetten. Tientallen ideeën voor een verhaal tuimelen door mijn hoofd. En ja, de Fransoos heeft wel gelijk, mijn werk kan ik gelukkig overal doen.

Dus schrijf ik, hoelang is zoals het leven zelf heerlijk onduidelijk, de komende tijd met uitzicht op de Karpaten. Het levert hopelijk een paar mooie verhalen op, en een aantal leuke plaatjes voor mijn eigen, persoonlijke fotoalbum. Want dat is wel een voordeel van een mobiel bestaan: door al die plaatjes rekt de tijd, en zo duurt hij in mijn hoofd een beetje langer. Ik zal jullie de komende tijd op de hoogte houden van mijn belevenissen daar. Woonruimte is geregeld, de Franse school heeft plek, het internet schijnt daar sneller te zijn dan waar dan ook en Nederland en België blijken inderdaad dichtbij.

Een ding zit me nog wel dwars. Waar haal ik straks mijn pindakaas vandaan ?

Wordt vervolgd…

Lara Reims
Lara Reims

Welkom Emmelie!

We hadden het beloofd en vandaag is het zover. We mogen deze week verschillende mooie aankondigingen doen en vandaag volgt de eerste.Hamley Books kondigt namelijk vol trots de samenwerking aan met debuterend auteur Emmelie Arents! Iedereen in haar naaste (en verre) omgeving kent Emmelie als het muzikale meisje met het boek in haar hand. Sinds haar prille jeugd is de echte wereld ondergeschikt aan wat haar fantasie haar te bieden heeft. Ze brengt graag tijd alleen door, denkend aan de dingen die nog ongeschreven in haar hoofd schuilen.Schrijven doet ze het liefst thuis, op een rustig plekje en in gezelschap van haar kat Toulouse. Thuis vind je haar lezend, schrijvend of achter de piano.Ze houdt van Midden-Aarde, chocolade, de geur van boeken, oude dingen, het geluid van regen, bibliotheken, notitieboeken en katten.Naast schrijven maakt Emmelie ook lid uit van de band Solitude Within en werkt ze part-time in Brussel op een advocatenkantoor. Deze jongedame heeft veel in haar mars!Haar Fantasy Young Adult-debuut ‘Het Hart van de Adelaar’ verschijnt in het voorjaar van 2020 bij Hamley Books. Binnenkort hoor je er uiteraard nog veel meer over! Meer info over Emmelie vind je hier : https://hamleybooks.be/emmelie-arents/

Is je boek al af? Nina Verheij vertelt

Is je boek al af?

Iedereen die uit de kast gekomen is als schrijver kent het wel: vrienden en familie die heel lief vragen hoe het ervoor staat met je boek.

Je schuift wat met je voet over de vloer, ontwijkt hun blik.

Tja, waarom is dat boek eigenlijk nog niet af?

Het simpele antwoord is dat een dag te weinig uren heeft.

Een eerlijker antwoord is dat je het moeilijk vindt om jezelf de tijd te gunnen om te schrijven. Om er met regelmaat voor te gaan zitten. Omdat je je afvraagt of je wel goed genoeg bent. Wie jouw schrijfsels zou willen lezen.

Je hebt wel wat ideeën, maar je weet niet hoe je moet beginnen. Je perfectionisme zit je in de weg. Wat je schrijft is nooit helemaal goed. Het is makkelijker om steeds met iets nieuws te beginnen dan om één verhaal helemaal af te maken.

Doorgaan. Volhouden. Het zijn woorden die je af en toe gebruikt om jezelf streng toe te spreken. Daarna roept het huishouden. Netflix. Je huisdier.

Eindelijk ben je gaan zitten. Je probeert van je losse ideeën een geheel te maken. De gaten rondom je belangrijkste verhaallijn op te vullen. Een plot uit te werken dat interessant genoeg is voor een volledig boek.

Helaas lukt het je niet om je gedachten en gevoelens om te zetten in de juiste woorden. Om de emoties van de personages, de inspiratie die in je hoofd zit, op papier te krijgen.

Je motivatie krimpt tot formaat rozijn. Je concentratie is niet-bestaand.

Zijn bovenstaande gevoelens zo herkenbaar dat je inmiddels vol zelfmedelijden in een hoekje bent gekropen?

Dan zeg ik: hup! Je bent geen slachtoffer, je bent een schrijver.

Gun jezelf die schrijftijd.
Heb het lef om ervoor te gaan.
Zet je perfectionisme aan de kant en schrijf!

Hou vol. Ga door. Want inmiddels kan ik uit ervaring spreken: dromen komen uit!

Zomerkriebels – een blog door Esther Boek

Zomerkriebels

Nu de zon vaker dan wind en regen onze metgezel is, ontwaak ik langzaam maar zeker uit mijn winterslaap.
Daar waar mensen om me heen de voorbode van hoge temperaturen met argusogen tegemoet zien, kan ik alleen maar vol vreugde kijken naar de tabellen van de weerman waar het dertigtal wordt aangetikt.

Als kind al was ik gek op de zon. In mijn beleving waren er alleen maar lange dagen van buitenspelen in de immense tuin van mij ouderlijk huis. Ik speelde dat ik Ivanhoe was en, ondanks dat ik een paard op stal had staan, een denkbeeldig ros tussen mijn benen. Dan huppelde ik, de onzichtbare lans in de aanslag, over het uitgestrekte grasveld. De perzikboom, de takken hangend van de overdaad aan vruchten zwaarmoedig op de grond, was de onbekende vijand die ik steevast versloeg.

Wanneer ik alle vijanden verslagen achter me had gelaten liet ik mijn paard en lans vallen en toog naar de paardenstallen naast ons huis, waar de paarden van vlees en bloed me met zacht gehinnik welkom heetten. Dan liep ik naar de stal waar mijn edele viervoeter stond, pakte zadel en hoofdstel en niet veel later zat ik hoog op mijn glanzende roodbruine vos in de rijbak. De zojuist nog verslagen perzikboom werd nu mijn publiek dat me juichend en klappend naar de overwinning op de Olympische Spelen dreef.

Als de temperaturen te hoog opliepen ging ik naar de showroom naast ons huis, waar vele splinternieuwe caravans stonden te wachten op verre bestemmingen met hun nog onbekende eigenaar, en liep de gammele ladder naar de zolder op. Dan ging ik plat op mijn buik liggen, kroop naar de rand en loerde naar de klanten die in de campingwinkel liepen of door de showroom hun meest gewilde sleurhut uitzochten.
De oudere man met zijn vrouw, die nauwelijks ouder was dan zijn verveeld naast hem lopende dochter, ging vast en zeker naar een zonnig oord waar dat pubermeisje zich beter vermaakte dan in de showroom van mijn ouders en zouden de handen van zijn vriendin, die nu nog krampachtig een handtas vasthielden, de zonnebrandolie over het te bruine en te zware lijf van de man verdelen.

Het echtpaar, de stevige wandelschoenen onder de bruine katoenen broek, had vast een bestemming voor ogen waar het oersaai maar wel mooi groen was.
Wanneer ik het fantaseren over de mensen onder me zat was, of wanneer mijn ouders me naar beneden riepen omdat ik door hen was opgemerkt, liet ik me langs de wankele ladder naar beneden zakken en ging via de grote deuren van de showroom, over het met grind bedekte terrein dat tussen het bedrijf en de weg lag, langs de tweedehands caravans die buiten gebroederlijk naast elkaar stonden, de achterdeur van de voormalige boerderij in waar nu mijn opa en oma woonden. Opa was vaak in het achterhuis bezig, waar hij de fietsen van de mensen in ons dorp repareerde en mijn oma stond in de keuken, het gebloemde schort voor, of zat op de bank te breien of te lezen.

De ene keer ging ik bij mijn oma zitten, die dropjes in water deed, me zo het lekkerste drankje denkbaar gaf en, terwijl ik dit opdronk, ze lijm voor me maakte met bloem en water en waarmee we even later papieren aan elkaar plakten tot kunstwerken, het Rijksmuseum waardig. De andere keer ging ik naar mijn opa in het achterhuis en, als hij even niet keek, sloop ik naar de ladder die me naar de zolder op de boerderij bracht. Van mijn grootvader mocht ik daar niet komen, veel te bang dat ik door het houten plafond zou zakken, maar voor mij was het een geweldige speelplek waar ik via sluipdoor, kruipdoor, middels de vaste trap weer bij mijn oma in de keuken kwam.

En dan, als ik hoorde dat mijn vader naar de grote poort aan de weg liep omdat de sluitingstijd inmiddels verstreken was, vloog ik naar buiten, stopte beide voeten tussen de spijlen van het hek terwijl mijn vingers zich om de ijzeren bovenrand kauwden, zwierde samen met de grote poort een stukje over de straat en verloor bijna mijn evenwicht waneer het metalen ding in het slot tot stilstand kwam.

Zomerkriebels. Zo onbezorgd als in mijn kinderjaren zullen ze nooit meer zijn. Ivanhoe heeft zijn plaats af moeten staan aan boeken die mee de tuin in gaan.
De Olympische Spelen zal ik nooit winnen maar stiekem droom ik nog steeds van hoge doelen, al zijn deze nu gerelateerd aan een succesvol auteur zijn.
Het bedrijf van mijn ouders bestaat niet meer en de fantasieën rondom de klanten diep onder me, gebruik ik nu voor de personages in mijn verhalen.

Mijn opa en oma leven allang niet meer en hebben nooit geweten van mijn leven als schrijver. Maar het vangnet dat ze boden naast het drukke bedrijfsleven van mijn ouders, draag ik tot in lengte der dagen met me mee. Ook mijn vader leeft niet meer en ook hij heeft mijn debuut niet meer meegemaakt. Maar zijn handen, die me op de poort lieten zwieren, zitten nog steeds stevig in mijn rug terwijl zijn ogen over me waken zodat ik niet val.

Hamley books

Hou me op de hoogte

Nieuwtjes, events, boeken...

Sluiten
Scroll to Top